“OTOPORTRE”
Bir portrenin resmedilme süreci,sanatçı ve modelin dolaysız ilişkisinin gücü oranında başarıya gidebilir.Portre resmetmek, fotoğraftan portre resmi yapmaktan farklı bir eylem olmalıdır. Sanatın başarısı görünen olan “suretin” ardındakini yakalama/yansıtma becerisine bağlıdır. Sureti olduğu gibi/Fotografik kaydeden ressam güçlü bir zenaatkar olabilir,bu anlamda resmi yapılanın beklentisine (benzerlik) yanıt vermesi yeterlidir.
Portre’yi güçlü kılan ondaki ifade (ifadeler) zenginliğidir. İfadenin,ifadeler olarak vurgulandığına dikkat edelim. İfadeyi yeniden yapılandırarak tek ifadeye indirmek uğraşı için bir araç olan Mask, pek çok dönemde farklı amaçlarla kullanılmıştır. Mask bu anlamda şu gerekçelerle kullanılmıştır; Özdeşleşmek (İlkel kabilelerde Maskı takanın, o maskın ait olduğu kimlik ile bütünleşmesi)/Korkutmak/Korkuyu gizlemek/Eğlendirmek (Palyaço örneği çarpıcıdır; çünkü insan için, ”ifadesinde değişme” olmaksızın gülen figür de(farklı mekana taşınınca) korkutucu olabilir./ İfadesizleştirme (Prototip oluşturma)……ve diğerleri. Burada tüm etkiler ifadenin tek’e indirilmesi olarak özetlenebilir.Çünkü tek ifade; Gerçeklikten uzak/İnsana ait olmayan/Ruhu olmayan bir suret/görüntü sunar. Sahtedir çünkü gizlediğini anlık da olsa farklı biçimlendirir.
Sanatçıların otoportre (oto; kendi / kendiliğinden) “kendi…
View original post 182 kelime daha
bilgikedi 